مستقل بودن يعنی چه؟

مستقل بودن يعني  وابسته نبودن

به تنهايي از عهدة‌كارهاي خود برآمدن ،‌به ديگران متكي نبودن ،‌هيچ تقاضايي از ديگران نکردن .

• به تنهايي براي خود تصميم گرفتن .

استقلال طلبی در نوجوان :

نوجوانی سنی است که فرزندان ما احساس می کنند بزرگ شده اند ،میتوانند تصمیم بگیرند ودیگر به راهنمایی والدین ومربیان احتیاج ندارند.

آنها می خواهند استقلال را تمرین کنند . در هنگام برخورد با این موضوع وظیفه والدین چیست ؟

چگونه می توان هم حس استقلال طلبی آنها را ارضا کرد وهم مراقبشان بود.

ﻣﺴﺌﻮلیت دادن

وظیفه والدین است که به موقع یکسری از امور را با نظارت خود به فرزند نوجوانشان واگذار کنند . اورا برای مستقل شدن آماده کنند.

اطلاعات وتوضیحات کامل بدهند وبقیه امور را به خود او واگذار کنند.

دوستی دارم که از 8سالگی همیشه در ماشین می نشست وبه فرزندش پول داده واورا برای خرید به داخل سوپری می فرستاد .برای پسرش توضیح کامل می داد که چه چیزی را وبه چه قیمتی باید بخری .

البته بسیار خوش اخلاق بود  وبا حوصله برخورد می کرد.

اگر فرزندش، خریدرا درست انجام نمی داد بدون تحقیر وسرزنش به او توضیح می داد واز او می خواست که دوباره به مغازه برگرددوبا صحبت با مغازه دار اشتباهش را جبران کند.

نتیجه این تجربه:

فرزند دوستم اعتماد به نفس خوبی دارد همچنین خجول نیست .

وقتی به او ﻣﺴﺌﻮلیت می دهند ،برای خرید  کردن احساس استقلال میکند.

نوجوان مستقل

امر ونهی ممنوع

به فرزندتان اطلاعات بدهید. اورا راهنمایی کنید .بدون امرونهی ،رفتارتان باید دوستانه  ومنصفانه باشد .

ما باید اورا برای زندگی آینده آماده کنیم .بزودی وارد اجتماع می شود ،

به اواجازه دهید کارهای بی خطر را با نظارت خودتان تجربه کند .

هرچه بیشتر اورا محدود کنید کمتر از عهده کارها برمی آید.درنهایت شاید یک دست وپا چلفتی شود . اعتماد به نفس  کمی داشته باشد.

در زندگی آینده رنج زیادی خواهد برد. کار شما دوستی خاله خرسه می شود .

دروغ نگویید

متاسفانه بعضی از والدین برای منصرف کردن نوجوان از کاری که می خواهد انجام دهد به دروغ متوسل می شوند .

اگر نوجوان دروغ شما را بفهمد ،اعتمادش را به شما از دست می دهد .

دردسرتان دوچندان می شود. نوجوان خواهان استقلال بودونتوانستید قانعش کنید .

اعتمادش به شما را هم از دست میدهد.

جلب اعتماد دوباره کار ساده ای نیست .لطفا دروغ نگویید.

وجوان تحمل شنیدن انتقاد و سرزنش را ندارد. ولی برعکس خودش از دیگران انتقاد می کند که گاهی اوقات منجر به بروز اختلاف نظر با والدین و عدم ارتباطات صمیمانه با آنها می شود.

.

استقلال طلبی 

کودکان ،با ورود به دوره نوجوانی بیشتر تمایل دارند ،کارهایشان را خودشان انجام دهند.

بیشتر با گروه دوستانشان باشند. به همه ثابت کنند که وابسته به خانواده نیستند وخودشان تصمیم گیرنده اند.

آنها  می خواهند ،استقلال خود را به خانواده ودوستان خود  نشان دهند . بنابراین از کارهایی که اورا وابسته به خانواده نشان دهند گریزانند.

والدین کم کم باید یاد بگیرند که نمی توان عقاید خود را به نوجوان  تحمیل کرد بلکه بایستی با حوصله او را تحمل کرد و با مشورت گرفتن از او در امور خانه

برای مستقل شدن او را آماده کرد.

شاید به این دلیل است که در احادیث آمده است که در هفت سال سوم که همان دوره نوجوانی است با فرزندت مانند یک رفیق صمیمی رفتار کن.

امام صادق علیه السلام فرموده اند:« دَع یلعب سَبعَ سِنین و یُودِّب سَبع سِنین و الزمة نَفسک سَبعَ سِنین »http://tarbiateslamiensani.blogfa.com/post/6

فرزند خود را در هفت سال آزاد بگذار تا بازی کند و هفت سال او را با آداب و روش های مفید تربیت کن و در هفت سال سوم مانند یک رفیق صمیمی مصاحب و ملازمش باش.

مستقل بودن در اجتماع 

فرزند نوجوان ما به زودی وارد اجتماع می شود .وظیفه ما  است که اورا برای  این مهم آماده سازیم .

این مطلب ادامه دارد.