هریس از اصطلاح «سیلی واقعیت» برای توصیف لحظاتی استفاده می‌کند که زندگی ناگهان با چیزی روبه‌رویمان می‌کند که انتظارش را نداشته‌ایم.

ممکن است این سیلی بسیار بزرگ باشد؛ مانند مرگ یک عزیز، تشخیص یک بیماری جدی یا پایان یک رابطه.

گاهی هم کوچک‌تر است؛ مانند شکست، طرد شدن، احساس تنهایی، حسادت، ناامیدی یا مواجهه با این واقعیت که زندگی طبق برنامه ما پیش نمی‌رود.

اما نکته مهم اینجاست:

سیلی فقط لحظه اول است؛ آنچه بعد از آن اتفاق می‌افتد، «شکاف واقعیت» است.

شکاف واقعیت؛ فاصله میان «آنچه هست» و «آنچه می‌خواهم»

یکی از مفاهیم مرکزی کتاب، Reality Gap یا شکاف واقعیت است.

در یک طرف، واقعیتی قرار دارد که اکنون با آن روبه‌رو هستیم.

در طرف دیگر، واقعیتی قرار دارد که آرزو داریم داشته باشیم.

مثلاً:

می‌خواهم سالم باشم، اما بیمار شده‌ام.

می‌خواهم همسرم کنارم باشد، اما رابطه‌مان تمام شده است.

می‌خواهم فرزندم مسیر خاصی را طی کند، اما زندگی او متفاوت پیش می‌رود.

می‌خواهم شغلم را حفظ کنم، اما آن را از دست داده‌ام.

می‌خواهم دیگران مرا بپذیرند، اما طرد شده‌ام.

هرچه فاصله میان این دو واقعیت بیشتر باشد، معمولاً هیجان‌های دردناک شدیدتری ایجاد می‌شوند؛ مانند غم، خشم، ترس، ناامیدی، اضطراب و احساس درماندگی.

بنابراین گاهی درد ما فقط از اتفاقی که افتاده نیست؛ از جنگ مداوم ذهن ما با چیزی است که نمی‌خواهد واقعیت داشته باشد.

تجربه شخصی راس هریس؛ وقتی واقعیت سیلی می‌زند

یکی از دلایل مهم شکل‌گیری این کتاب، تجربه شخصی راس هریس پس از تشخیص اوتیسم فرزندش بود.

این اتفاق برای او نمونه‌ای عمیق از یک «سیلی واقعیت» بود؛ زیرا میان آنچه برای آینده فرزندش تصور کرده بود و واقعیتی که اکنون با آن روبه‌رو شده بود، فاصله‌ای دردناک ایجاد شده بود. منابع معرفی کتاب نیز تأیید می‌کنند که این تجربه شخصی، انگیزه مهمی برای نوشتن «سیلی واقعیت» بوده است.

این تجربه به هریس نشان داد که حتی یک درمانگر و متخصص ACT نیز در برابر دردهای زندگی، انسان است.

او نیز می‌ترسد، غمگین می‌شود، نگران آینده می‌شود و با افکار و احساسات دشوار روبه‌رو می‌شود.

تفاوت در این نیست که یک متخصص روان‌شناسی هرگز درد نمی‌کشد.

تفاوت در این است که چگونه با درد خود برخورد می‌کند.

و این دقیقاً نقطه شروع کتاب است